A Life Through Lens.

ปีนี้ฉลองปีใหม่ด้วยการไปดูดอกไม้

ไม่ได้ไปที่ไหนไกล ดูซากุระเมืองไทย ที่ขุนช่างเคี่ยนนี่เอง

ขุนช่างเคี่ยนอยู่ที่ไหน? ทั้งๆที่อยู่เชียงใหม่มายี่สิบกว่าปี เราเองก็เพิ่งจะเคยได้ยินนี่ล่ะ

เส้นทางที่ไปก็ไม่ได้หายากเลย  ขับรถไปตามเส้นทางขึ้นดอยสุเทพ ผ่านหน้าวัดพระธาตุดอยสุเทพ

ขึ้นไปเรื่อยๆ ผ่านทางเข้าพระตำหนักภูพิงค์ฯ ตรงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงสามแยก จะมีป้ายบอกชัดเจน คือ :

ซ้ายมือ=ทางไปบ้านแม้วดอยปุย ขวามือ=ทางไปบ้านม้ง และขุนช่างเคี่ยน ให้เลี้ยวขวาตามที่ป้ายบอก

ขับตรงไปเรื่อยๆ ถนนจะเล็กลง แคบลง สองข้างทางจะเป็นร่องลึก รถสวนกันลำบาก

ค่อยๆขับไป โค้งเยอะหน่อย ต้องบีบแตรให้สัญญาณรถที่จะสวนมา เพราะมักจะมองไม่เห็นกัน

ขับไปประมาณสิบกิโลฯ (กะเอาจากความรู้สึก) ถนนจะเริ่มเป็นลูกรัง เริ่มเห็นต้นนางพญาเสือโคร่งออกดอกแล้ว

..ขับไปเรื่อยๆก็ถึงที่ทำการสถานีวิจัยเกษตรที่สูงขุนช่างเคี่ยน สังกัดคณะเกษตรฯ มช.

มีร้านกาแฟสด ที่พักราคาไม่แพง จุดชมวิว ไร่กาแฟ

ถ้าจะขับต่อไป ก็ทำได้ จะไปออกแถวๆห้วยตึงเฒ่า อ.แม่ริม แต่ถนนจะเป็นลูกรังตลอด

ถ้าจะให้ดีควรเป็นรถที่สมบุกสมบันหน่อย... วันนั้นเห็นวีออสคันนึง อุตส่าห์มากะเค้าด้วย ..สงสารรถจัง

ใครชอบขี่เสือภูเขา เส้นทางนี้น่าจะเป็นอีกเส้นทางในฝันนะครับ.. ข้อเสียคืออาจจะเจอรถยนต์

หรือจักรยานยนต์สวนทางมาบ่อยๆ

 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

 ต้นนางพญาเสือโคร่ง Prunus cerasoides   มีชื่อเรียกต่างๆกันไป  ซากุระดอย ชมพูภูพิงค์ ฯลฯ

แต่เราชอบชื่อหลังที่สุด .. ดูอ่อนหวาน ไม่ดุดันเหมือนนางพญาเสือโคร่ง 

น่าเสียดายที่วันนั้นอากาศไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ฟ้ามีเมฆมาก

กะจะถ่ายให้สีของดอกตัดกับสีท้องฟ้าเข้มๆ เหมือนที่เคยเห็น ก็ลำบากไปหน่อย

..แต่ก็รู้สึกว่าคุ้มนะ ที่บุกบั่นมาจนถึง (ขนาดไม่ได้เป็นคนขับ ยังเหนื่อยเลย)

ขอบคุณน้องริน ฝน และแม่แต๋ว ที่ยอมมาด้วย (แม่นั่งตัวเกร็งตลอดทาง อิอิ)

ขอบคุณน้องเอ็ม สำหรับข้อมูลการเดินทาง

รูปที่เหลือ คลิกดูได้ทีนี่  และ ที่นี่ ครับ